SelfEdu24 by Aneta Lange-Kępczyńska

Zaloguj
Nasz kotek nie żyje

Nasz kotek nie żyje - powiedz to dziecku

Miał na imię Ramzes, żył z nami przeszło 15 lat. Odszedł kilka miesięcy temu, ale w naszej pamięci pozostanie na zawsze. Nasza 3-letnia córcia cały czas mówi, że „tęskni za kotkiem brown”.  Jak poradzić sobie z emocjami?

Dziś Dzień Kota – w kalendarzu świąt nietypowych. Upłynęło już kilka miesięcy, odkąd straciliśmy naszego ukochanego pupila, był ciężko chory na nerki. Zrobiłyśmy wszystko, co było można, aby go uratować, ale nie udało się… Odszedł :(.  

Przeżyliśmy to wszyscy bardzo mocno. Był wyjątkowy, towarzyski, wrażliwy, rozmowny, niesamowity pieszczoch, z zachowania przypominający bardziej psa niż kota. Za mną chodził niemal wszędzie, nawet do toalety, ale wychowywałam go od maleńkiego. Córeczkę też uwielbiał i lubił przebywać w jej pobliżu. Uczucie było odwzajemnione.

W domu mamy jeszcze „panią kotkę”, ale i tak pustki po Ramzesie nic nie jest w stanie zapełnić. Drugiego kotka nie będziemy mieć prędko, bo zdaję sobie sprawę, że Nefer nie zaakceptuje żadnego zwierzaka. Jest już dojrzałą kotką i nie toleruje innych zwierząt.

Jak zachować się wobec dziecka, gdy ukochany zwierzak umiera?

Przeczytałam niegdyś w książce Adele Faber i Elaine Mazlish „Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły”, aby nie kryć swoich uczuć względem dziecka, zamiast zaprzeczać im, po prostu je nazwać. Autorki przedstawiły tam scenariusz rozmowy z dzieckiem, które przeżywało śmierć swojego żółwia.

Starałam się pójść tą drogą. Uporaliśmy się z tą trudną dla nas wszystkich sytuacją, choć dziś – bogatsza o wiedzę – poprowadziłabym rozmowę nieco inaczej.

Z pewnością autorki książki miały rację, trzeba mówić otwarcie o uczuciach, nawet jeśli wiążą się z bólem i smutkiem. Jednak w przypadku, gdy mamy do czynienia z małym dzieckiem, powinniśmy pamiętać jeszcze o kilku rzeczach.

Używajmy prostego języka
Unikajmy słów, tupu „odszedł”, „zasnął i się nie obudzi”, bo dziecko może zrozumieć je dosłownie. W efekcie może np. szukać pupila (bo skoro odszedł, to można go znaleźć) lub bać się snu (z którego można się nie obudzić). Gdy w końcu zrozumie, może czuć się oszukane;

Nie kupujcie od razu drugiego zwierzątka
Słyszałam o przypadkach, kiedy rodzice kupowali np. nową rybkę i podmieniali ją w akwarium, ale gdy dziecko rozpoznało, że to nie jego pupil, było jeszcze gorzej. Warto przeczekać, uporać się wewnętrznie z sytuacją, która łączy często wszystkich domowników. Jak wiemy, czas leczy rany…;

Przygotujcie dziecko na utratę zwierzaka
Jeśli Wasz pupil choruje, zyskujecie czas, aby wytłumaczyć dziecku, co może się stać, potem łatwiej zaakceptuje sytuację;

Gdy dziecko podejmie temat śmierci, nie unikajcie rozmowy
Wytłumacz dziecku proces starzenia się, chorób, śmierci, podkreśl, jak ważne jest dbanie o zdrowie. To ważne, aby dziecko nie obwiniało się o śmierć swojego zwierzątka, a tak czasami się dzieje.

U nas żal po śmierci Ramzesa nadal pozostaje, ale szczera rozmowa, z akceptacją i zrozumieniem uczuć dziecka, zadziałała. Za kotkiem tęsknimy wszyscy, ale córcia rozumie, co się stało.  

selfedu24TAGIselfedu24
psychologia wychowania dziecko śmierć zwierzątka dziecko
selfedu24KOMENTARZEselfedu24
selfedu24INSTAGRAMselfedu24

@selfedu24.pl
Copyright © 2015 Wszelkie prawa zastrzeżone, selfedu24.pl
Projekt i wykonanie: skyagency.pl - strony internetowe